robhuizinga.nl

Zit de wereld  te wachten op wat ik heb te vertellen? Waarschijnlijk niet, maar ik doe het lekker toch... omdat het kan.

Er gaat niets boven Groningen

Mijn naam, het zal je niet verbazen is Rob Huizinga (1968). Rob is de verkorte versie van het officiële Michael Robert, wat aan mijn achternaam vooraf gaat. Ik woon in Groningen. Vreemd genoeg doet men het altijd voorkomen alsof de afstand van het westen van Nederland naar Groningen altijd langer is dan andersom. Dat is een gemiste kans; de provincie Groningen heeft zoveel moois te bieden, voor wie van vergezichten, water, zee en eeuwenoude kerken en boerderijen houdt. En natuurlijk wonen en werken er ook bijzonder leuke en aardige mensen rondom ain wondre stad.

Waarom een eigen website?

Tja waarom niet? De wereld staat bol van de ellende en negativiteit. Een beetje kleur en positiviteit kan geen kwaad. Ik draag daarin graag mijn steentje bij. Het is soms wel lekker om dingen van je af te schrijven. Als je er dan uiteindelijk een positieve draai aan kunt geven is dat alleen maar goed. Als het bij mij (op z'n minst) een glimlach op m'n gezicht tovert, deel ik het ook graag met een ander. Als je dan een eigen digitaal kladblok hebt om de boel op te vrolijken is dat alleen maar mooi meegenomen. 

Doe 's gek

Ik heb er geen moeite mee om van tijd tot tijd iets geks te doen, de boog kan niet altijd gespannen staan. Ik vind het leuk om iemand te prikkelen (eventueel met een sarcastische opmerking) en hoop dan dat degene het zelfde terug doet. Maar net zo goed verbluf ik iemand en zet degene gemeend in het zonnetje. Ik ben onvoorstelbaar onvoorspelbaar, op een goede manier. Zolang het maar niet saai wordt.

Niet alleen met woorden doe ik het één en ander. Ook haal ik me zo nu en dan wat in m'n hoofd en ga er dan ook 100% voor om het mogelijk te maken. Als je je eigen toekomstdromen niet, op z'n minst, probeert vorm te geven, wordt het natuurlijk ook nooit wat. Zo bedacht ik me, drie weken van tevoren, dat het wel geinig en stoer zou zijn om, met parachute, uit een vliegtuig te springen. En ik heb het nog gedaan ook. 

Familietrekjes

Sinds halverwege de jaren 80 ben ik bezig met het uitpluizen van allerlei verhalen rond de familiestamboom. Vooral de families Huizinga (vaderskant) en Lubbers (moederskant) hebben mijn belangstelling. Van sommige familieleden vind ik nog een heleboel, terwijl er van een ander maar een beperkt beeld gevormd kan worden. En over beelden gesproken, de ene kant van de familie had veel fotomomenten, de andere kant maar heel weinig. En de verhalen achter de foto zijn vaak onbekend. Aan mij de taak om er iets van te maken.

Als vliegen achter vliegen vliegen

Als vliegen achter vliegen vliegen, vliegen vliegen na. Ben je er nog? In zulke vliegen ben ik niet geïnteresseerd, maar wel in alles mechanisch, technisch dat vliegt. Ik had van jongs af aan al een fascinatie voor vliegtuigen. Toen ik een piloot voor een dag ticket kreeg voor mijn verjaardag, begon ook het echte ontdekken van de wereld van het vliegen. Hoewel ik jaren eerder al mijn allereerste vliegreis meemaakte naar the land of Oz (Australië) of all places. Nadat ik kort zelf de stuurknuppel van de Reims-Cessna F172N Skyhawk in handen had, heb ik al het mogelijke op mijn lijstje af kunnen vinken, zweefvliegen, tandem-parachutesprong, helicoptervlucht, ballonvaart, indoor skydiving, stuntvliegen en in formatie. Het is een prachtige ervaring.

Gezondheid

Iedereen leeft met het idee om in goede gezondheid oud te worden. Aan veel zaken kun je zelf iets doen; andere overkomen je gewoon en daar  heb je dan maar mee te dealen of je het nu leuk vindt of niet. Toen ik wat dat betreft tegenslag had, heb ik me daar niet bij neergelegd. Ondanks wat me overkwam, behield ik steeds een positieve blik. Ik stel me op het standpunt, niet zeuren, aanpassen en doorrrrr... en dat is nog steeds mijn motto, pak jezelf op en doe het maximale. Of het altijd even verstandig is, denk aan jezelf, is weer een ander verhaal.

Reizen

Ik kan niet zeggen dat ik veel bereisd ben, maar ik heb toch een aantal plekken op de wereld bezocht, met als verste doelen, Canada, de Verenigde Staten en Australië. Wat Europa betreft, Duitsland, België, Luxemburg, Frankrijk, Polen, Schotland, Zweden en het land waarvan ik het meest heb gezien en wat me na aan het hart ligt, Denemarken.

Pairi Daiza

Een Balinese studente van Perhimpunan Pelajar Indonesia (PPI) Rotterdam, heeft me besmet met het Pairi Daiza-virus. Sinds ik deze prachtige dierentuin met alle bijzondere tempels en gebouwen voor het eerst bezocht in 2012, kom ik er minstens één keer per jaar terug. Het is altijd een feestje om me onder te dompelen in dit geweldig mooie park in Brugelette bij Bergen (Mons) in het Waalse deel van België. Er is elke keer zoveel (nieuws) te ontdekken. Aan een bezoekje van een dag heb je eigenlijk nooit genoeg. Terima kasih Nila!

Calvin door Bill Watterson.

En...

Er zijn vast onderwerpen die ik hier (nog) niet genoemd heb, die wel op deze website op zullen duiken. Misschien in de originele versie, maar het kan ook net zo goed gaan om iets vergelijkbaars, maar duidelijk in een ander jasje of met een afwijkend sausje. Misschien is de boodschap voor een buitenstaander ook niet (meteen) duidelijk. Dat vind ik niet erg. Voor degenen die me beter kennen is het wel duidelijk en die zullen het zeker waarderen.